Gazeteci Steve Hartman ve fotoğrafçı Lou Bopp, yedi yıl boyunca ülkenin farklı noktalarına giderek okul saldırılarında hayatını kaybeden çocukların geride kalan odalarını kayıt altına alır. Her evde onları karşılayan sessizlik, ailelerin yarım kalan hikayeleri ve duvarlara sinmiş hatıralar, projenin giderek daha ağır bir duygusal yüke dönüşmesine neden olur. Zaman ilerledikçe bu odalar, yalnızca kaybın izlerini değil, aynı zamanda toplumsal bir yarayı da görünür kılar; ekip, her çekimde hem ailenin acısıyla hem de bu acının ülke genelindeki yankılarıyla yüzleşmek zorunda kalır.