Hicran, bir yıl önce çok sevdiği eşini kaybetmiş ve onun yokluğunu bir türlü kabullenememiş. Günleri ağır geçerken, yanında kızı Gizem var. Gizem annesinin zor anlarında onunla birlikte olmaya çalışıyor, sonunda da psikolojik destek almaya karar veriyorlar. Hicran, kendi içine kapanmış, dış dünya ile bağını koparmış gibi. Bir yandan terapi süreci başlıyor, Hicran’ın içinde bulunduğu karanlık biraz olsun aydınlanıyor. Gizem, annesinin yanında dururken onun iyileşme yolunda atacağı adımlara destek oluyor. Ancak her şey kolay olmuyor, geçmişin acıları ve yalnızlık hissi peşini bırakmıyor. Bu süreçte Hicran’ın yaşadığı içsel çatışmalar ve umut arayışı, filmin ana eksenini oluşturuyor. Yavaş yavaş, hayatın yeniden anlam bulduğu anlar da gelmeye başlıyor.