1960 yilinda, 27 Mayis askeri darbesinden biraz once, Antakya’nin Harbiye beldesinde bir aile yasam mücadelesi verir. Cemal’in babasi Demokrat Parti’den, amcasi ise CHP’den yana oldugu için aralarinda sürekli bir husumet vardir. Bu siyasi farklilik yüzünden evlerinin ortasindaki avlu büyük bir duvarla ikiye bölünür. Ancak bu duvar, kizginliklerini bastirmaya yetmez, hatta birbirlerine saldirirken kullanilan bir araç haline gelir. Merdiven dayayip duvarin üstünde kavga ederler, sesleri beldeye yayilir. Aile üyeleri arasindaki kavga ve kin, nedenini bile kestiremedikleri kadar derindir. Her karsimiza çikan tartisma daha da büyür, suçlamalar artar. Bu arada, kasaba halkinin hayallerini anlattigi Harbiye Selalesi’nin huzurlu görüntüsü, filmin içinde farkli bir soluk olur. Orasi, sanki herkesin umut ettigi bir kaçis noktasi gibidir. Ama ailedeki gerilim, bu sessizligi de bozar zaman zaman. Film, Türkiye’nin o dönemki siyasi krizini küçük bir aile üzerinden yansitirken, dile getirilmeyen, ama hep var olan bir nefreti de gözler önüne serer. Harbiye’deki bu trajedi, sadece bir ailenin degil, ülkenin o günlerdeki bölünmüşlügünün de bir aynasidir.