Cihangir’in dar sokaklarında yaşayan bir grup sanatçının hikayesi bu filmde anlatılıyor. Zaten karmaşık olan ilişkileri, ellerine geçen bir el kamerasıyla daha da karışıyor. Aralarında narsist bir yönetmen var, tüm kadınların gözü onun üstünde. İki ev arkadaşı var, birbirlerine kablolarla bağlılar. Bu ilginç durum daha da tuhaflaşıyor çünkü sahne aynı zamanda morg olarak da kullanılıyor. Ölüleri dirilten bir hemşire ortaya çıkıyor ve hikayeye ayrı bir boyut katıyor. Torbacı ise bazen sağ kolu var, bazen sol, bazen de hiç kolu yok gibi. Her biri kendi dertleriyle, karmaşanın içinde yolunu bulmaya çalışıyor. Kamera, bazıları için fırsat olurken bazıları için sonun başlangıcı oluyor. Bu durum, karakterlerin hayatlarını tamamen değiştiriyor. Onur Ünlü’nün zaman ve mekânla oynadığı anlatım tarzı, film boyunca izleyiciyi alıp farklı noktalara sürüklüyor. Her şey birbirine karışıyor, kimse tam olarak neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilemiyor.