Ekrem elli yaşlarında, hayatı annesine bakmakla geçmiş. Annesi Nergis Hanım Alzheimer hastası ve adını unutmak neredeyse sıradan bir şey olmuş onun için. Ekrem kendi planlarını, hayallerini bir kenara bırakmış, bütün enerjisini annesinin bakımına vermiş. Maddi durumları hiç iyi değil, her gün aynı sıkıcı rutinde geçiyor. Nergis Hanım yemeklerini israf ediyor, evin içinde yerlere tuvaletini yapıyor. Kapı ve pencereler sıkıca kilitli, kaçmasın diye. Bu ev artık Ekrem için bir hapishane gibi. Bir gün işler beklenmedik bir şekilde değişiyor. Nergis Hanım sabrın son noktasına ulaştıran bir hareket yapıyor. O hareket Ekrem’in hayatında yeni bir dönemin başlangıcı oluyor. Bu olay, sıradan günleri kırıyor ve Ekrem yeni kararlar almak zorunda kalıyor. Film boyunca bu zorlu hayat mücadelesi ve beklenmedik gelişmeler izleyeni takip ediyor.