Jean-Dominique Bauby, 43 yaşında bir beyin kanaması geçirir ve sol gözü dışında tüm bedensel işlevlerini kaybediyor. Bu durum, onun için yeni bir yaşam biçimi demektir. Sol gözüyle iletişim kurarak, çevresindeki dünyayla bağlantı kurmaya çalışıyor. Zihninde yeni bir dünya yaratır, anılarını ve hayallerini bu şekilde yaşatır.

Hastane odasında geçen zaman, onun için farklı bir boyut kazanır. Çevresindeki sesler, kokular ve dokunuşlar, onun için yeni anlamlar taşır. Sol gözüyle harfleri seçerek, düşüncelerini dış dünyaya aktarır. Bu süreçte, içsel bir yolculuğa çıkar, geçmişi ve geleceği arasında gidip gelir. Aniden kesilen bir yaşamın ortasında, yeni bir düzen kurar.