Güneşin acımasız ışınlarının altında, geniş çöl arazisinde iki savaşçı kabile birbirleriyle amansız bir mücadele içindeyken, dudakları çatlamış ve yüzleri solgun bir haldeydi. Her adımda yükselen toz bulutları gökyüzünü gri bir örtüyle kaplıyordu, savaşçıların kanları acımasız çöl kumlarını yıkayarak bu korkunç çatışmanın izlerini silmeye çalışıyordu. Çetin bir mücadelenin ardından, zaferini ilan eden Hobeika Emiri Nesib, bozguna uğrayan rakibi Salmaah Sultanı Amar ile yüz yüze geldi. Aralarında konuşulacak pek çok konu vardı, elbette, ama en önemli mesele barıştı. Binlerce askerin hayatını kaybettiği bu savaşın ardından, şartları müzakere etmek ve bir uzlaşma sağlamak zorundaydılar. Her iki taraf da bir çözüm bulmak zorundaydı, savaşın ardından bir sonraki adımlarını belirlemek için bir araya geldiler. Nihayetinde, Sarı Kuşak olarak adlandırdıkları, kimsenin yaşamadığı bu topraklar üzerinde hak iddia etmemeye karar verdiler. Bir anlaşma yaptılar, bu bir tür barış anlaşmasıydı, belki sadece geçici bir süre için ama durumu kontrol altına almak için yeterliydi. Ancak hem Nesib hem de Amar, bu anlaşmayı sürdürme konusunda hemfikir olarak, kendi halklarının hem de tüm çölün daha aydınlık bir geleceğe yönelmesine olanak tanıdılar.