Cebrail, dedesiyle birlikte köyün yakınlarındaki ovada atış talimi yaparken, dedesi ona kan davasının ne demek olduğunu, bu yolda nasıl bir duruş sergilemesi gerektiğini anlatıyor. Babasının 20 yıl önce Yaşar tarafından öldürüldüğünü bilen Cebrail, hem öğreniyor hem de bir yandan kendini geliştirmeye çalışıyor. Akşam eve döndüğünde yeğeni Tolga onu kanlısının yerini buldukları haberini veriyor ama evdekiler bu habere kayıtsız kalıyor. Annesi, babasının kanlı gömleğini yeğenine top mintanı yapmış, ağabeyi ise babasının silahını cep telefonu almak için satmış. Onlar artık bu tür meselelerin geçtiğimiz zamanın işleri olduğunu düşünüyorlar. Cebrail ise bu duruma rağmen yolundan vazgeçmiyor. Kan davası, bu ailenin hayatında hala bitmemiş bir sayfa olarak duruyor.