Mitch Albom, çocukluğunda tanıdığı rabbinin cenaze konuşmasını yazmayı kabulleniyor. İlk başta isteksiz. Rabbinin hayatı ona birçok anı hatırlatıyor, karşılaştıkları olaylar gözünün önünde canlanıyor. Geçmişe dair pek çok anı, hayatı sorgulamasına neden oluyor. Yazdığı her kelime, geçmişteki ilişkilerini yeniden düşündürüyor. Zamanla, bu görev Mitch için bir tür keşfe dönüşüyor. Rabbinin öğretileriyle yüzleşiyor, insanların hayatındaki yerini anlamaya çalışıyor. Bir yandan yazıyor, bir yandan kendini bulmaya çalışıyor. Geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyor. Bu süreç, onu farklı bir bakış açısına götürüyor. Sonunda, yazdığı son cümleler…