Faruk 90’lı yaşlarında, uzun süredir yaşadığı apartmanın yıkımı kapıya dayanınca işler değişir. O, binanın yıkılmasını engellemek için bir umut arar, yönetim toplantılarına katılır, sesini duyurmaya çalışır. Kızı ise tam bu süreçte onun hikayesini filme çekmeye karar verir. Filmde gerçek ve kurgu bir araya gelir. Faruk’un yaşadığı anlar, kızı tarafından kaydedilen görüntülerle iç içe geçer. Bazen neyin gerçek, neyin kurgu olduğu ayırt edilemez. Apartmanın yıkımı yaklaşırken geçmişle bugün arasında gidip gelen sahneler izleyiciyi sarar. Onca yılın anıları, umutları, hüzünleri bir arada akar. Faruk sadece apartmanını değil, aynı zamanda kendi hayatını da korumaya çalışır. Böylece, film adını taşıyan karakterin yaşadığı dünya yavaş yavaş çözülür. Bu hikaye Berlin Film Festivali’nde Türkiye’den gösterilen tek uzun metrajlı yapım olarak dikkat çekiyor.