Tek başına çocuklarını büyütmeye çalışan bir anne, annelik ile kendi kimliği arasında sıkıştıkça ruhsal olarak çözülmeye başlar. Günlük hayatın baskısı, yalnızlık ve bastırılmış duygular zamanla karanlık bir hâle bürünür. Çocukları, annelerindeki bu değişimi ilk fark edenler olur; evin atmosferi giderek huzursuz ve tehditkâr bir yere dönüşür. Sevgiyle başlayan bağ, korku ve belirsizlikle yer değiştirirken annenin içindeki çatışma kontrol edilemez bir noktaya ulaşır. Aile içindeki sınırlar silinir, geriye sadece kaçınılmaz bir karanlık kalır.